لقمان حكيم يو زوى درلود چې هره ورځ به يې ورته نصيحتونه كول، ښې او سمې لارې ته يې هدايتاوۀ. لقمان زوى ته په نصيحتونو كې ويل چې په خپل عمل او چلند كې يوازې په دې فكر او لټه كې ووسه، چې د خداى رضا...
دوه اړخيزه زينه يو چا له بهلوله پوښتنه وكړه، راته ويلى شې چې د انسان ژوند څه ته ورته دى؟ بهلول ځواب وركړ: د انسان ژوند دوه اړخيزې زينې ته ورته دى چې په يو اړخ يې عمر خېژي او په بله يې ورسره جوخت عمر...
انساني يا حيواني كار د هارون الرشيد د دربار لوټمارو او ولجه ګرو د يوۀ خوار كليوال ګرېوان نيولى ؤ، ماليات يې ځنې غوښتل. كليوال قسمونه خوړل چې غران راسره نشته ،خو د حكومت سړي يې بدحال ته نه كتل ورته...
بهلول او يو مغرور يوۀ په ځان غره او كلانكار په يوۀ مجلس كې چې بهلول هم موجود ؤ، وويل : زما د فكر سويه دومره جګه ده چې له عادي خلكو سره غږېدا خوند نه راكوي او په دې كار شرمېږم. بهلول ورته وويل: رښتيا...
د كتاب متن او حاشيه يوه ورځ يو سړى په مجلس كې چې بهلول هم موجود ؤ وويل: ما د يوۀ كتاب متن ولوست خو ورباندې پوى نه شوم. بهلول ورته سمدستي وويل: څوك چې په حاشيه كې ژوند كوي، له متنه نه خبرېږي.
د بهلول او ناپېژندلي ورور كيسه يوه ورځ بهلول چیرې ناست ؤ او وريجې يې چې پخپله پخې كړې وې، په خوند خوند خوړلې. يو چالاك سړى چې د دۀ د وريجو ډكه كاسه ليدلې وه، ور وګرځېدۀ ورته يې وويل: ته خو پوهېږې چې...
سپك سړى او بهلول بهلول په لاره روان ؤ. يو سړى مخې ته ورغى چې هم په رنګ ښكلى ؤ او هم يې جامې ډېرې ښكلې په تن وې. بهلول ورغى او له سلامه وروسته يې يوه پوښتنه ځنې وكړه. هغه ورسره ډېره سپكه رويه وكړه....
بهلول او لالچي يو لالچي او حريص سړي د بهلول د لاس ګوتې ته زړۀ وشو او ويې غوښتل چې په څه چل يې ترې يوسي، نو بهلول ته يې وويل: ګوتې دې ماته راكړه چې بيا هر وخت ستا ګوتې په خپل لاس كې وينم، ته به مې...
سپك خوب او بهلول يوۀ سړي چې په دروغو ويلو مشهور ؤ، بهلول ته وويل : زما خوب دومره سپك دى چې د بڼو د لګېدو اواز مې راويښوي. بهلول ورته وويل: او زماخوب بيا دومره سپك دى چې تل په هوا كې ځوړند وي او لېمو...
بهلول او خوش اوازه مارغۀ بهلول له خپل ملګري سره په باغ كې چكر واهۀ . د يوې ونې پر څانګه يوۀ ډېره ښكلي مارغۀ سندرې ويلې. د بهلول ملګري وويل: ګوره دا مارغه څومره ښكلى او څه ښه آواز يې دى. بهلول ورته...

Pages